اسکن پاراتیروید یک روش تصویربرداری پزشکی هسته‌ای است که برای تشخیص و ارزیابی بیماری‌ها و اختلالات پاراتیروئید استفاده می‌شود. در زیر، توضیحاتی درباره معرفی، اندیکاسیون، کنتراندیکاسیون و آمادگی بیماران برای انجام اسکن پاراتیروید در مراکز پزشکی هسته‌ای آورده شده است:

معرفی:

اسکن پاراتیروید یک روش تصویربرداری هسته‌ای است که با استفاده از مواد رادیواکتیو و دستگاه‌های خاص، تصاویری از پاراتیروئیدها (غده‌های کوچکی که در نزدیکی گردن و در پشت غده تیروئید قرار دارند) تهیه می‌کند.

این اسکن به منظور تشخیص و ارزیابی بیماری‌ها و اختلالات پاراتیروئید مانند تومورها، هیپرپاراتیروئیدیسم( پرکاری پاراتیروِید) و هیپوپاراتیروئیدیسم استفاده می‌شود.
 
اندیکاسیون:
اسکن پاراتیروید برای تشخیص و ارزیابی بیماری‌ها و اختلالات پاراتیروئید استفاده می‌شود. برخی از اندیکاسیون‌های رایج شامل موارد زیر می‌باشند:
– تشخیص تومورهای پاراتیروئید: اسکن پاراتیروید می‌تواند در تشخیص تومورهای خوب و بدخیم پاراتیروئید کمک کند.
– تشخیص هیپرپاراتیروئیدیسم: این اسکن برای تشخیص بیماری‌هایی که منجر به افزایش فعالیت پاراتیروئید می‌شوند، مانند هیپرپاراتیروئیدیسم، استفاده می‌شود.
– تشخیص هیپوپاراتیروئیدیسم: اسکن پاراتیروید می‌تواند در تشخیص کمبود فعالیت پاراتیروئید مانند هیپوپاراتیروئیدیسم مفید باشد.
 
 موارد منع اسکن( کنتراندیکاسیون):

برخی از مواردی وجود دارد که ممکن است بیماران را از انجام اسکن پاراتیروید مستثنی کنند. برخی از این کنتراندیکاسیون‌های رایج شامل موارد زیر می‌باشند:

– بارداری: باردارییک کنتراندیکاسیون مطلق برای انجام اسکن پاراتیروید است. مواد رادیواکتیو ممکن است برای جنین آسیب زا باشند.

– شیردهی: در صورتی که بیمار در دوره شیردهی باشد، باید با پزشک خود مشورت کند تا از امکان استفاده از اسکن پاراتیروید در این دوره مطمئن شود.

– حساسیت به مواد رادیواکتیو: برخی از افراد ممکن است حساسیت به مواد رادیواکتیو داشته باشند و در نتیجه نمی‌توانند این اسکن را انجام دهند.
 
 آمادگی بیماران:

 نیاز به آمادگی خاصی نمی باشد